Blogpagina Debbie

Rotterdam in haar hart ... voor altijd

Het zal inmiddels een jaar of vijf geleden zijn en ik was op huisbezoek bij een cliënt …. Een dame van tegen de negentig. Haar gezondheid was niet zo best en haar geheugen misschien nog slechter.

Ik zat er een klein uurtje op bezoek en probeerde zoveel als mogelijk van haar te weten te komen m.b.t. hobby s , belangstelling, achtergrond, geschiedenis etc. om daarna een passende vrijwilligster voor haar te gaan zoeken die haar wekelijks kon bezoeken.

Ze woonde al heel lang in Vlaardingen maar toch zou ze nooit een Vlaardingse worden vertelde ze toen ik vroeg of ze altijd al in Vlaardingen had gewoond. Neeee, nee hoor ik kom uit Rotterdam en er klonk een zekere trots uit. Ze leek zelfs iets meer rechtop te gaan zitten. Nee hoor ik zal echt nooit een Vlaardingse worden zei ze heel stellig…en benieuwd naar de verschillen vroeg ik er naar…

Tjaa die vlaardingers… ja…die hebben hele andere humor antwoordde ze terwijl ze me aankeek en inschatte of ze me kon vertrouwen. Eigenlijk hebben ze geen humor als ik eerlijk ben kwam er achteraan en ze bleef me aankijken benieuwd naar mijn reactie. Ik moest lachen dus samen lachten we om het ontbreken van humor bij de Vlaardingers.

Een paar weken later was ik er opnieuw dit keer om een vrijwilligster aan haar voor te stellen. Een leuke frisse jongedame die aangegeven had mevrouw wel wekelijks een bezoekje te willen brengen.. en… ze kwam niet uit Vlaardingen.

Mevrouw herkende mij niet, kon zich ook ons gesprek niet meer herinneren, maar geen enkel probleem, tijdens zo’n gesprek help ik de cliënten altijd een klein beetje herinneren wat ze mij vorig bezoek allemaal verteld hebben.

Ik heb een vrijwilligster voor u gevonden mevrouw…. En ze komt niet uit Vlaardingen … ik heb speciaal naar iemand gezocht van buiten Vlaardingen want die Vlaardingers hebben andere humor vertelde u toch …..

Komt u uit Vlaardingen ? vroeg ze vervolgens aan de vrijwilligster … nee ik kom niet uit Vlaardingen… Vlaardingers hebben andere humor hé… reageerde ik naar mevrouw… ja inderdaad lachte ze … die hebben geen humor riep ze bijna uit … en met z’n drieën lachten we er hard om.

Komt u eigenlijk uit Vlaardingen ? vroeg ze toen aan mij … Ja… ik wel ;-) Nou ja meid het geldt natuurlijk niet voor iedereen he ... er zijn ook uitzonderingen en ze knipoogde naar me …. Een ding is zeker haar gezondheid en haar geheugen lieten haar geregeld flink in de steek maar haar Rotterdamse humor had ze toch maar mooi behouden.

Ik moest er om toen lachen en nu eigenlijk weer als ik er aan terug denk. Klein, broos, kwetsbaar en echt enorm vergeetachtig .... maar de Rotterdamse humor en de liefde voor die stad is ze nooit verloren.


Leuk dat je hier was., ik deel en schrijf met liefde... las jij hier met plezier ? Dan kun je de facebookpagina of instagram volgen om op de hoogte te blijven over nieuwe posts. Groetjes, Debbie